Eindtijd Nieuwsbrief Behold Israel | Amir Tsarfati | 5 februari 2026

Iran blaft, maar bijt niet

Dreigementen tegen Amerika. Dreigementen tegen Israël. Gisteren was er zelfs een dreiging tegen de luchthaven van Dubai. Iran is als een boze stekelvarken dat tegenover een grizzlybeer staat. Het stekelige knaagdier kan gemakkelijk aan flarden worden gescheurd, dus doet het er alles aan om de beer duidelijk te maken dat hij een hoge prijs zal betalen als hij aanvalt. Elke verklaring die het islamitische regime aflegt, is weer een nieuwe vertoning van zijn stekels.

Een van de laatste voorbeelden kwam van Abed Rahim Mousavi, stafchef van de Iraanse strijdkrachten, die dreigde:
“Na de 12-daagse oorlog hebben wij onze militaire doctrine veranderd van defensief naar offensief, door een beleid van asymmetrische oorlogsvoering en een verpletterende reactie op vijanden.”

Met andere woorden: kom je met je enorme tanden en messcherpe klauwen in onze buurt, dan voel je overal en nergens de pijn van onze miljoenen kleine stekels – van je bases in het Midden-Oosten tot je vliegdekschepen in de Arabische Zee, tot je hoofdstad en zelfs je kleine steden.

Maar binnen Iran verandert het beeld. Daar is het regime de grizzlybeer en zijn de demonstranten de zalmen die tegen de stroom in proberen te zwemmen. Honderdduizenden jonge mensen, en ook veel ouderen, riskeren alles voor een beter leven zonder de onderdrukking van het islamisme. Ondertussen vissen de Basij, de politie en de IRGC deze weerloze jongeren één voor één uit het water om hen te doden.

In werkelijkheid verloopt dit niet zo “schoon” als een beer die een zalm grijpt. Jongeren worden gearresteerd, opgesloten, gemarteld en vervolgens geëxecuteerd. Dinsdag meldde een Duits-Iraanse journalist dat er opvallend weinig vrouwenlichamen onder de doden worden gevonden. Volgens hem gebruikt het regime verkrachting als wapen tegen het eigen volk. Om dit bewijs te verbergen, worden de lichamen van vrouwen verbrand.

Zullen er gesprekken komen?

Zullen de Verenigde Staten en Iran met elkaar praten, of komt er oorlog? Dat hangt af van wie je het vraagt – en wanneer. Gisteren werden de gesprekken sneller aan- en uitgezet dan een stroboscoop in een discotheek.

Aanvankelijk eiste Iran dat de gesprekken van Istanboel naar Oman werden verplaatst, waarschijnlijk om de handel met het Golf-land uit te breiden. Daarna beperkte het regime het onderwerp tot één punt. Ali Shamkhani, senior adviseur van de Opperste Leider, zei dat gesprekken “uitsluitend over het nucleaire dossier mogen gaan”.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio hield echter vol dat ook ballistische raketten, proxy-milities en de behandeling van demonstranten op tafel moesten liggen.

Vervolgens waren de gesprekken weer van de baan en stonden de landen opnieuw op de rand van oorlog. En plotseling: toch weer gesprekken. Wat gebeurde er? In de krachtmeting tussen Trump en Khamenei lijkt Trump te hebben geknipperd.

Trump zit in een lastige positie. De tussentijdse verkiezingen komen eraan. Verliest hij het Huis en de Senaat, dan wordt hij een lame duck in zijn laatste twee jaar. Een gegarandeerde manier om de Republikeinen te vernietigen bij de verkiezingen is het aangaan van een conflict waarbij Amerikaanse militairen sneuvelen.

De beer-en-stekelvarkenmetafoor geldt hier opnieuw. Trump zou een veldslag tegen Iran winnen, maar de oorlog verliezen tegen de linkse ideologie die hem wil verlammen en zijn nalatenschap wil vernietigen.

Daar komt meer bij kijken dan alleen militairen. De nieuwe Amerikaanse defensiestrategie laat zien waarom een langdurige en kostbare oorlog in het Midden-Oosten onbetaalbaar is. Iran weet dit en zet bewust druk door te dreigen met een langdurige regionale oorlog. Washington wil boven alles rust in het Midden-Oosten, zodat het zich kan richten op grotere prioriteiten: Groenland (defensie) en de India–Midden-Oosten–Europa Economische Corridor (IMEC).

De conclusie is duidelijk: het ayatollah-regime zal voorlopig niet verdwijnen.

Ik ben een fan van Donald Trump. Als president is hij Israëls beste vriend ooit geweest. Maar net als veel westerlingen begrijpt hij het Midden-Oosten niet volledig. Daardoor is hij in een hoek gedreven waarin hij de demonstranten in de steek zal laten en de onderwerpen ballistische raketten en proxy-milities waarschijnlijk laat vallen.

Voor Israël betekent dit dat de verantwoordelijkheid bij ons komt te liggen. Wij zullen moeten beslissen of we het Iraanse ballistische raketprogramma aanvallen, mocht dit buiten een mogelijke deal blijven.

Als leraar Bijbelse profetie verbaast dit mij niet. Wat mij breekt, is het lot van de moedige Iraanse bevolking die geloofde dat “hulp onderweg was” en de straat opging – om vervolgens geconfronteerd te worden met de slachting van meer dan 40.000 grotendeels jonge en ongewapende burgers. Iran is geduldig. Het wacht Trumps termijn uit en hoopt op het uiteindelijke verval van Amerika.

De vraag blijft: zal Israël binnenkort alleen toeslaan, of wordt het door de Verenigde Staten tegengehouden?

Israëlische beurs bloeit

Gelukkig zijn de enige explosies in Israël op dit moment economisch van aard. De Amerikaanse beurs heeft recordhoogtes bereikt, maar de Israëlische beurs heeft die groei verdrievoudigd. Ondanks de geopolitieke onzekerheid hebben Moody’s en S&P Israëls kredietstatus opgewaardeerd naar stabiel.

Ook investeren techbedrijven fors, waaronder NVIDIA, dat een faciliteit van 160.000 m² bouwt op vijf minuten van mijn huis. Dit past bij Ezechiël 38: Israël als een land van rust en veiligheid, vlak voor de oorlog waarin het geplunderd zal worden.

Terroristen blijven actief in Gaza

Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad blijven IDF-troepen bedreigen in Gaza. Deze week werden vier terroristen gedood die Israëlische troepen naderden bij de gele lijn. Ook werd Ali Razaina, commandant van de noordelijke Gaza-brigade van de PIJ, uitgeschakeld.

Gisteren raakte een IDF-soldaat zwaar gewond door sluipschuttersvuur. Als reactie doodde de IDF negen Hamas-terroristen in Gaza-stad en Khan Younis. Overgave lijkt voor terroristen nog steeds de gezondste optie.

Rusland geeft niet op

Wie dacht dat Rusland oorlogsmoe werd, vergist zich. Dinsdag voerde Rusland zijn zwaarste aanval van dit jaar uit op Oekraïne, gericht op energie-infrastructuur. Aanvallen vonden plaats in Kyiv, Zaporizja, Dnipro, Charkiv, Vinnytsja, Odessa en Tsjernihiv.

Ruslands internationale prestige stijgt zelfs. Het bood Iran opnieuw aan verrijkt uranium over te nemen om onderhandelingen te vergemakkelijken. Kremlinwoordvoerder Dmitry Peskov noemde uranium “bepaalde irritaties”. Typischer Russisch wordt het niet.

Tot nu toe heeft Iran het aanbod niet geaccepteerd. Maar zonder overwinning zou de geopolitieke waarde van Rusland snel dalen.

Turkije, Israël, Afrika en Ezechiël

Tot slot Turkije. Het land breidt zijn invloed uit in Afrika, vooral in Libië en Somalië. Turkije’s grootste militaire basis ligt in Somalië en kreeg recent drie Amerikaanse F-16 Viper-gevechtsvliegtuigen.

Somalië bezit enorme minerale rijkdommen. Veel zeldzame aardmetalen, waaronder lithium, liggen echter in Somaliland. En wie zijn daar actief? Israël. Het was het eerste en enige land dat Somaliland erkende.

Hier zien we opnieuw puzzelstukjes samenvallen richting een alliantie van Turkije, Iran en Rusland – met als doel Israël te plunderen en te vernietigen.

De 20e eeuw vervulde Ezechiël 36-37. De 21e eeuw is bezig Ezechiël 38-39 te vervullen.

Zoals je leest leven we in de eindtijd. De periode vlak voor de grote verdrukking zoals onder andere beschreven staat in het bijbelboek Daniël en Openbaring. Vind je het spannend? Maakt het je ongerust over hoe het verder moet? Maak daarom vandaag de keuze om een relatie met God aan te gaan. Dat gaat via zijn Zoon Jezus. Hoe? Kijk de video: Hoe kan ik God leren kennent over de ontwikkelingen in het Midden Oosten en hoe je dit kunt duiden met de Bijbelse Profetieën.

Je kunt dit rechtstreeks – in het Engels – ontvangen door je in te schrijven op de website van Behold Israel. In de engelstalige nieuwsbrief vind je ook alle links naar de bronnen waar de informatie is te verifiëren.

Als je dat nog niet hebt gedaan, word dan lid van  het Telegram-kanaal van Amir Tsarfati. Onlangs passeerde het de 635.000 abonnees, en het neemt nog dagelijks toe. Dat komt omdat Telegram de enige plek is waar iedereen volledig op de hoogte kan worden gehouden van alles wat er gaande is in Israël, het Midden-Oosten en de rest van de wereld, zonder angst om te worden gecensureerd.