Eindtijd Nieuwsbrief Behold Israel | Amir Tsarfati | 26 februari 2026

Van Amir

Shalom vanuit een natie die opnieuw op de rand van oorlog staat! Weer is er een week voorbijgegaan terwijl Israël in een wachtpatroon is gebleven, terwijl anderen zich opstellen over ons lot. Wat er ook besloten wordt tussen de Verenigde Staten en Iran, wij zullen erdoor geraakt worden. Als Amerika toeslaat, zullen wij in het daaropvolgende conflict worden meegezogen. Als president Trump genoegen neemt met onderhandelingen, dan zal het aan Israël zijn om te doen wat nodig is om onszelf te beschermen tegen een Iraanse aanval. Ongetwijfeld zal een Iran dat slechts door woorden en beloften wordt beteugeld, uiteindelijk tegen ons optrekken. Wij zullen niet werkeloos toekijken en wachten tot dat gebeurt.

Er zit een ironie in de timing van dit alles. Aanstaande maandagavond begint Poerim, een jaarlijkse herinnering aan hoe de Joden werden bedreigd met vernietiging door de kwaadaardige Haman. Maar één vrouw, koningin Esther, riskeerde haar leven door het complot bloot te leggen en redde zo haar volk. De term “Poerim” verwijst niet naar de genocidale plannen, maar naar de loten die werden geworpen om de datum te bepalen. Voor Haman en de Perzen ging het nooit om de vele levens die verloren zouden gaan. Het waren slechts de Joden — geen groot verlies. In plaats daarvan maakten zij zich meer zorgen over de juiste timing van de slachting, zodat die goed uitgevoerd kon worden.

Toen de aanval van 7 oktober werd gepland, werd dezelfde gedachtegang gevolgd. De vraag was nooit of de Joden afgeslacht zouden worden. Dat stond vast. De strategische berekening draaide om timing en coördinatie. Toen Hamas te vroeg lanceerde, was het regime van de ayatollahs niet boos over de doden en de wreedheid. Zij waren boos dat hun bredere plan, waarbij veel van hun andere proxy-milities betrokken waren, werd ondermijnd. Met andere woorden, zij waren niet boos over hoeveel er waren gedood, maar over hoe weinig.

Nu, 2.500 jaar na de gebeurtenissen uit het boek Esther, leven en bloeien de Joden. Wij overleefden de plannen van het oude Perzië uitgevoerd via Haman, en wij overleefden de plannen van het moderne Perzië (Iran) uitgevoerd via Hamas. En nu zijn het de ayatollahs die zelf op het hakblok staan. Ik ben een man die poëzie kan waarderen, en er zit een prachtige poëtische gerechtigheid in deze wending.

Dus, een gezegend Poerim voor jullie allen! Am Israël Chai!

Oorlog dit weekend?

We naderen een kritisch weekend. Vandaag is een derde ronde van indirecte gesprekken tussen Iran en de Verenigde Staten in Genève al tijdelijk stilgelegd. Beide kanten zeggen dat ze willen dat de onderhandelingen slagen. Ik zou er geen geld op inzetten. Abbas Araghchi, minister van Buitenlandse Zaken van Iran, zei dat zij hun “vreedzame” nucleaire doelen niet zullen opgeven. Hij dreigde bovendien met het aanvallen van Amerikaanse bases in de regio, “zelfs als die zich op het grondgebied van Arabische landen bevinden.”

Aan Amerikaanse zijde zei president Trump in zijn State of the Union dat hij nooit zal toestaan dat ’s werelds grootste sponsor van terrorisme een kernwapen krijgt. De Amerikaanse ambassadeur in Israël, Mike Huckabee, zei dat Iran een bedreiging is voor de VS, niet alleen voor Israël. “Veel Amerikanen denken daar niet over na omdat Iran duizenden kilometers van hen verwijderd is. Maar al 48 jaar brengt Iran de dood naar Amerika, heeft het duizenden Amerikanen gedood en werkt het aan het bouwen van een wereldwijde nucleaire dreiging,” zei de ambassadeur.

In de State of the Union eiste de president ook een beperking van het Iraanse ballistische raketprogramma. Momenteel beschikt Teheran over raketten die Europa kunnen bereiken. Binnenkort zal hun bereik zich uitstrekken tot de Verenigde Staten. Toen werd gevraagd of president Trump Iran als een bedreiging ziet, antwoordde woordvoerder van het Witte Huis Karoline Leavitt: “Iran roept ‘Dood aan Amerika’. U zegt mij maar of dat een bedreiging is.” Aan Iraanse zijde hebben zij gezegd dat zij ballistische raketten niet eens zullen bespreken. Die zijn volledig van tafel. Voor mij klinkt dat als een patstelling.

Dat brengt ons bij nu. Alle benodigde Amerikaanse troepen zijn inmiddels in de regio aangekomen. Landen over de hele wereld hebben hun mensen uit Iran teruggetrokken. Teheran laadt zijn olie snel in tankers, in een tempo dat drie keer hoger ligt dan rond deze tijd vorige maand. De afgelopen vijf dagen zijn demonstranten opnieuw massaal de straat op gegaan op Iraanse universiteiten, met tienduizenden tegelijk, roepend: “Dood aan de dictator!” De tijd van de uitstelmanoeuvres van de ayatollahs loopt ten einde. Wanneer de gesprekken in Genève vandaag instorten, zoals onvermijdelijk lijkt, is dat dan het moment waarop Trump uiteindelijk zal toeslaan?

Dit is een tijd van gebed, mijn vrienden. Bid om wijsheid in Washington en om een realiteitsbesef in Teheran. Bid voor het Amerikaanse leger dat gestationeerd is op bases in het Midden-Oosten. Bid voor ons in Israël, want duizenden Iraanse raketten staan op ons gericht. Bid voor het Iraanse volk dat dit islamitische regime wanhopig kwijt wil en dat mogelijk opnieuw onschuldige slachtoffers zal worden van de zonden van de ayatollahs.

Oorlogszorgen in Libanon

Onder degenen die hopen dat er geen oorlog uitbreekt in het Midden-Oosten, bevinden zich mensen binnen de Libanese regering. Dat is niet omdat zij bang zijn dat er iets slechts met Israël of Amerika zou gebeuren, noch omdat zij liefde koesteren voor het islamitische regime in Iran. Hun angst komt puur voort uit zelfbehoud. Als Iran oorlog voert, zullen de ayatollahs hun proxy’s activeren. Dan zullen de raketten van Hezbollah richting Israël vliegen. De Libanese regering heeft gezien hoe dat afloopt. Om de zware tol te vermijden die Israël hun land zal opleggen wanneer het de terroristische militie vernietigt, smeekt de regering Hezbollah om zich buiten het gevecht te houden als er daadwerkelijk oorlog uitbreekt. Youssef Raiji, minister van Buitenlandse Zaken van Libanon, zei in Genève dat de regering waarschuwingen heeft ontvangen dat elke betrokkenheid van Hezbollah Israël ertoe zou brengen infrastructuur aan te vallen. “Wij handelen met alle middelen om dit te voorkomen,” voegde hij eraan toe.

Trumps State of the Union

Blijkbaar waren de Democraten enigszins ontevreden over sommige dingen die president Trump zei in zijn jaarlijkse State of the Union-toespraak. Het congreslid uit Texas, Al Green, moest van de congresvloer worden verwijderd, terwijl afgevaardigden Ilhan Omar en Rashida Tlaib de president gedurende de hele toespraak onderbraken. Van zijn kant reageerde Trump met spot, noemde hen bedriegers en verschrikkelijke mensen en gaf hen de schuld van de slechte staat waarin de Verenigde Staten zich bevonden toen hij aantrad. Op een gegeven moment leek het erop dat de Speaker of the House de hamer zou laten neerkomen op de rumoerige Democraten, maar uiteindelijk deed hij dat niet. “Ik dacht, weet je, laat hen dat maar tonen,” zei hij. Hij nam de juiste beslissing. Het partijdige gedrag was kinderachtig en onvolwassen.

Het thema van de toespraak was zeer patriottisch en sterk “America First”, zoals een presidentiële toespraak behoort te zijn. Als buitenstaander zijn er sommige dingen die ik anders geformuleerd had willen horen, en ik had liever gezien dat hij het Iraanse ballistische raketprogramma sterker had benadrukt. Maar zijn doel was America First, niet Israel First, zoals het hoort. Het was een zeer slimme zet om de situatie met Iran naar het laatste deel van de toespraak te verplaatsen. In Iran is het “dé” kwestie; in Amerika is het “een” kwestie. Terwijl de ayatollahs zweten omdat zij worden omsingeld door een derde van het Amerikaanse leger, zijn de Amerikanen meer geïnteresseerd in het vieren van oorlogshelden, moedige redders en hun gouden medaille hockeyteam. Dat soort arrogante houding spreekt tot de mentaliteit van het Midden-Oosten. “Ja, misschien maken we jullie land morgen met de grond gelijk, maar eerst willen we dit 10-jarige meisje eren dat iets bijzonders met AI heeft gedaan op school.”

Het is interessant om op te merken dat Israël niet één keer werd genoemd toen de president over Iran sprak. Dit komt omdat het mogelijke conflict niet langer alleen over Israël gaat. Het gaat over Amerika als supermacht die de demonstranten heeft beloofd dat hulp onderweg is. Het gaat over een Amerika dat een rustig en welvarend Midden-Oosten wil. Het gaat over een Amerika dat niet wil dat het land dat het de “Grote Satan” noemt, raketten en kernkoppen heeft die zijn kusten kunnen bereiken. Israël heeft al laten zien dat het zijn vijanden kan aanvallen wanneer dat nodig is. Nu wordt Amerika door zijn eigen tegenstanders bekeken om te zien of het de moed heeft om hetzelfde te doen.

IDF lanceert AI-taskforce

Luitenant-generaal Eyal Zamir, stafchef van de IDF, presenteerde een vijfjarenplan gericht op AI, robotica en ruimteverdediging. Israël behoort nu al tot de technologische leiders op defensiegebied, en onze kennis en uitrusting worden gezocht door andere landen. Aan de positieve kant zal dit helpen de manier waarop Israël zich verdedigt te revolutioneren. Aan de negatieve kant verkort het voor landen als Rusland, Turkije en Iran de tijd die zij hebben om met Israël af te rekenen voordat technologische vooruitgang hun wapens verouderd maakt. Wat ons terugbrengt naar de positieve kant: de oorlog van Ezechiël zou dichterbij kunnen zijn dan wij denken. Ik erken dat AI een controversieel onderwerp kan zijn.

De bloeiende vriendschap tussen Israël en India

Op woensdag ontving de Indiase premier Narendra Modi een zeer warm welkom toen hij voor de Knesset stond. Modi is de leider van het meest bevolkte land ter wereld, met 1,44 miljard mensen, en hij staat aan het hoofd van de vierde grootste nationale economie. In het verleden neigde India meer naar het nabijgelegen Rusland en Iran. Maar Modi heeft een nieuwe focus gebracht met het oog op een nieuwe “Zijderoute” die zijn land nog welvarender zal maken. De tijd die Modi en Netanyahu tot nu toe samen hebben doorgebracht tijdens deze reis is al zeer productief geweest; zij ondertekenden 16 memoranda van overeenstemming over bilaterale aangelegenheden.

De India-Middle East-Europe Economic Corridor (IMEC) brengt goederen die in India worden geproduceerd naar de Verenigde Arabische Emiraten, vanwaar zij via Saoedi-Arabië, Jordanië en Israël reizen. Uiteindelijk worden deze goederen in Haifa op schepen geladen met bestemming Europese havens. Dit alternatief voor de traditionele route via het Suezkanaal is veiliger en zorgt ervoor dat goederen 40 procent sneller op hun bestemming aankomen. Zoals te verwachten valt, bevalt dit Rusland, Turkije en Iran niet, omdat zij buiten dit proces en dus buiten de inkomsten blijven. Opnieuw zien we een motiverende factor voor deze landen om tegen Israël op te trekken, een land dat steeds veiliger wordt en economisch groeit.

The Huck vs. the Hack

Zelden heb ik zo’n mismatch in intelligentie, houding en klasse gezien als toen ik Tucker Carlson zijn “interview” met de Amerikaanse ambassadeur in Israël, Mike Huckabee, zag afnemen. Carlson kwam met een lange lijst valstrikken waarin hij hoopte de ambassadeur te laten struikelen, maar Huckabee ontweek ze niet alleen allemaal, hij draaide er veel om tegen zijn interviewer. Op momenten was het pijnlijk om te zien hoe Carlson terugviel op zijn kenmerkende lach terwijl hij probeerde snel na te denken.

Wat snel duidelijk werd, is dat feiten er voor Tucker niet toe doen; het narratief wel. Zijn narratief is dat de Israëli’s van vandaag niet de Joden van de Bijbel zijn. Hij suggereerde zelfs een DNA-test moet komen waarbij alle Israëli’s zich zouden moeten laten testen om hun semitische band met Abraham te bewijzen. In nazi-Duitsland werden Joden ervan beschuldigd niet in Europa thuis te horen omdat zij Joden waren. Volgens Tucker horen Israëli’s niet in Israël omdat zij geen Joden zouden zijn. Dit is de antisemitische, anti-zionistische retoriek van een groeiend deel van de conservatieve rechterzijde. Als Republikeinen hopen de macht te behouden bij de verkiezingen in november, moeten zij dit snel aanpakken. Hetzelfde geldt voor het Joden-hatende segment binnen het christendom. Als christenen ooit echt impact willen hebben in deze wereld, moet deze leer van het haten van wat de Bijbel duidelijk zegt dat God liefheeft, worden losgelaten.

Zoals je leest leven we in de eindtijd. De periode vlak voor de grote verdrukking zoals onder andere beschreven staat in het bijbelboek Daniël en Openbaring. Vind je het spannend? Maakt het je ongerust over hoe het verder moet? Maak daarom vandaag de keuze om een relatie met God aan te gaan. Dat gaat via zijn Zoon Jezus. Hoe? Kijk de video: Hoe kan ik God leren kennent over de ontwikkelingen in het Midden Oosten en hoe je dit kunt duiden met de Bijbelse Profetieën.

Je kunt dit rechtstreeks – in het Engels – ontvangen door je in te schrijven op de website van Behold Israel. In de engelstalige nieuwsbrief vind je ook alle links naar de bronnen waar de informatie is te verifiëren.

Als je dat nog niet hebt gedaan, word dan lid van  het Telegram-kanaal van Amir Tsarfati. Onlangs passeerde het de 635.000 abonnees, en het neemt nog dagelijks toe. Dat komt omdat Telegram de enige plek is waar iedereen volledig op de hoogte kan worden gehouden van alles wat er gaande is in Israël, het Midden-Oosten en de rest van de wereld, zonder angst om te worden gecensureerd.