Column – Waarom zou je het boek Openbaring lezen?
In de media zijn er sinds vorige week geen corona-doden en geen besmettingen meer. Het Nederlandse volk is weer...
Bekijk berichtDe onrust die al lange tijd onder de oppervlakte borrelde in Iran, kwam twee weken geleden tot een kookpunt. Sindsdien staat het land letterlijk en figuurlijk in brand. Demonstranten gingen massaal de straat op tegen het islamitische regime, de mislukte economie, de kapotte infrastructuur en de gewelddadige onderdrukking van critici.
Vrijwel direct werden politie- en legereenheden ingezet om de protesten neer te slaan. Hun harde optreden werkte als benzine op het vuur, waardoor de protesten zich uitbreidden en steeds feller werden. Al snel werd er met scherp geschoten. Vanaf dat moment begonnen de aantallen doden snel op te lopen. Eerst tientallen, daarna honderden en uiteindelijk duizenden.
Volgens de huidige cijfers zijn meer dan 12.000 demonstranten omgekomen en zijn er ontelbaar veel gewonden. Ziekenhuizen kunnen de toestroom niet aan – en in sommige gevallen hoeven ze dat ook niet. In Teheran zijn meldingen dat veiligheidstroepen slachtoffers met schotwonden direct bij aankomst meenemen, nog vóór medische behandeling. In het Milad-ziekenhuis in Isfahan viel het Ministerie van Inlichtingen binnen en ontvoerde artsen die demonstranten hadden geholpen.
Duizenden mensen zijn gearresteerd en sommigen verdwijnen spoorloos uit detentie. Ik bid voor het leven van Erfan Soltani, een 26-jarige winkelier die op 14 januari geëxecuteerd zou worden. Zijn executie lijkt voorlopig te zijn uitgesteld, maar dat is een schrale troost. In de afgelopen dagen hebben politie en leger zonder ophouden mensen geëxecuteerd.
Waar blijft de internationale verontwaardiging? Pas twee dagen geleden sprak de VN-Mensenrechtencommissie zich uit tegen het geweld. Linkse activisten en politici zwijgen grotendeels of komen met lauwe verklaringen. Vergelijk dat met de woede die zou losbarsten als een inwoner van Gaza zich zou snijden bij een Israëlische kapper.
Als deze beroepsdemonstranten en gelegenheids-antisemieten echt opkomen voor onderdrukten, zouden er overal demonstraties moeten zijn ter ondersteuning van de Iraanse bevolking. Maar die zijn er niet. Geen Joden, geen nieuws.
De protesten houden vooralsnog stand, maar zonder hulp van buitenaf is dat moeilijk vol te houden. Het regime legde het internet plat en schakelde ook Starlink uit, nadat Elon Musk het had ingezet om verbinding te herstellen. Dat hield Musk niet tegen: zijn team bij SpaceX activeerde de dienst opnieuw en bood deze gratis aan.
Zelfs als het regime dit overleeft, blijft een verwoest land achter. Volgens The Wall Street Journal staan vijf Iraanse banken op omvallen. De Iraanse rial is praktisch niets meer waard: 0,000001 dollar. Ondertussen wordt het persoonlijke vermogen van ayatollah Ali Khamenei geschat op 250 tot 300 miljard dollar – drie keer de nationale begroting.
Tussen Teheran en Jeruzalem vliegen de dreigementen over en weer. De ayatollahs zoeken afleiding en proberen de woede van hun volk op Israël te richten. Israëls houding is duidelijk: “Kom maar op.”
Voor de zekerheid zijn Iron Dome-systemen naar Jeruzalem verplaatst. Met één gerichte aanval kan Israël tweederde van de Iraanse economie lamleggen door cruciale olie-infrastructuur uit te schakelen. Dat werd tijdens de junioorlog bewust achterwege gelaten, maar die terughoudendheid kan snel verdwijnen.
Conservatieve stemmen in Amerika spreken zich openlijk uit voor de demonstranten. Senator Ted Cruz prees de moed van het Iraanse volk. Senator Lindsey Graham ging verder en riep op tot het uitschakelen van Khamenei.
Ook president Donald Trump waarschuwde het regime. Amerikaanse troepen verlieten de luchtmachtbasis Al Udeid in Qatar en Amerikanen kregen reiswaarschuwingen voor het Midden-Oosten.
Mogelijke doelwitten van een Amerikaanse aanval zijn onder meer militaire installaties, de Basij (de ‘zedenpolitie’), regeringsgebouwen, kritieke infrastructuur en mogelijk ook de leiders van het regime. Alles wijst erop dat een aanval nabij is. Niet de vraag of, maar wanneer.
Onthoofding of capitulatie? Dat is de vraag. Elke strategie moet rekening houden met de trots en overlevingsdrang van het regime. Openlijke nederlaag is onacceptabel.
Tegelijkertijd zal de wereld worden verteld dat stabiliteit belangrijker is dan chaos.
Als Bijbelleraar zie ik ook de profetische dimensie. De profeet Ezechiël beschrijft een toekomst waarin Perzië (Iran) optrekt tegen Israël. Israël staat dan alleen, met God als enige helper.
Mijn inschatting: het regime zal tijd rekken. Een gezichtsreddende deal komt er waarschijnlijk, waarna Iran wacht tot Trump het Witte Huis verlaat. Daarna volgt een volgende stap, in coalitieverband.
Geopolitiek verklaart de bewegingen.
De Schrift verklaart het moment.
God bepaalt de uitkomst.
Zoals je leest leven we in de eindtijd. De periode vlak voor de grote verdrukking zoals onder andere beschreven staat in het bijbelboek Daniël en Openbaring. Vind je het spannend? Maakt het je ongerust over hoe het verder moet? Maak daarom vandaag de keuze om een relatie met God aan te gaan. Dat gaat via zijn Zoon Jezus. Hoe? Kijk de video: Hoe kan ik God leren kennent over de ontwikkelingen in het Midden Oosten en hoe je dit kunt duiden met de Bijbelse Profetieën.
Je kunt dit rechtstreeks – in het Engels – ontvangen door je in te schrijven op de website van Behold Israel. In de engelstalige nieuwsbrief vind je ook alle links naar de bronnen waar de informatie is te verifiëren.
Als je dat nog niet hebt gedaan, word dan lid van het Telegram-kanaal van Amir Tsarfati. Onlangs passeerde het de 635.000 abonnees, en het neemt nog dagelijks toe. Dat komt omdat Telegram de enige plek is waar iedereen volledig op de hoogte kan worden gehouden van alles wat er gaande is in Israël, het Midden-Oosten en de rest van de wereld, zonder angst om te worden gecensureerd.